زگیل تناسلی

زگیل تناسلی یک برجستگی نرم و گوشتی است که در نواحی تناسلی یا مقعد ظاهر می‌شود و ممکن است باعث درد، ناراحتی یا خارش شود. این زائده‌ها به‌دلیل عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شوند و نوعی عفونت مقاربتی هستند. فقط حدود ۱۰٪ از افرادی که با ویروس HPV تماس پیدا می‌کنند، به زگیل تناسلی مبتلا می‌شوند و بیشتر افراد آلوده به این ویروس هیچ علامتی از خود نشان نمی‌دهند.

بر اساس تخمین مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC)، از هر ۱۰۰ نفر بزرگسال، یک نفر ممکن است به زگیل تناسلی و یک نوع ویروس پاپیلومای انسانی مبتلا شود. این رقم نشان‌دهنده شیوع نسبتا بالای بیماری است. ویروس HPV سویه‌های مختلفی دارد که برخی از آن‌ها باعث بروز زگیل تناسلی می‌شوند، درحالی‌که برخی دیگر ممکن است به مشکلات جدی‌تری مانند دیسپلازی دهانه رحم و حتی سرطان منجر شوند.

انواع زگیل تناسلی یا وارت تناسلی

ویروس HPV که عامل اصلی زگیل‌های تناسلی است، به‌عنوان یکی از شایع‌ترین بیماری‌ های مقاربتی، بیش از ۱۰۰ نوع مختلف دارد. معمولا سویه‌های ۶ و ۱۱ این ویروس عامل بروز زگیل‌های تناسلی در مردان و زنان هستند. برای شناسایی انواع زگیل‌های تناسلی و تعیین خطر آن‌ها، ویروس HPV به دو گروه اصلی تقسیم می‌شود:

• ویروس HPV کم‌خطر: این نوع ویروس باعث بروز زگیل‌های تناسلی در نواحی مانند واژن، آلت تناسلی و مقعد می‌شود، اما به‌طور معمول خطر جدی‌تری ندارد.
• ویروس HPV پرخطر: این نوع ویروس علاوه‌بر ایجاد زگیل‌های تناسلی، ممکن است باعث بروز سرطان در نواحی مختلف مانند دهانه رحم یا واژن شود.

بنابراین اگر می‌پرسید زگیل تناسلی خطرناک است یا خیر باید گفت اگر از نوع اچ پی وی پرخطر باشد، عاملی خطرناک محسوب شده که باید فرد بیمار فورا تحت درمان پزشک قرار گیرد.

علت مبتلا شدن به زگیل تناسلی

زگیل تناسلی معمولا به‌دلیل عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود. این ویروس از طریق تماس مستقیم با پوست یا غشاهای مخاطی (مثل روابط جنسی) قابل انتقال است. انواع مختلفی از HPV وجود دارد که برخی از آن‌ها ممکن است باعث ایجاد زگیل‌های تناسلی شوند.

این ویروس‌ها قادر هستند به سلول‌های پوست یا غشاهای مخاطی حمله کرده و باعث رشد غیرطبیعی سلول‌ها شوند که در نتیجه آن زگیل‌ها ایجاد خواهند شد. در بیشتر موارد، زگیل‌های تناسلی هیچ علامتی ندارند، اما ممکن است باعث خارش، درد یا خونریزی در برخی افراد شوند. به‌طورکلی، عوامل زیر ممکن است خطر ابتلا به زگیل تناسلی را افزایش دهند:

• روابط جنسی محافظت‌نشده
• داشتن چندین شریک جنسی
• سیستم ایمنی ضعیف
• سابقه ابتلا به بیماری‌های مقاربتی

در بیشتر موارد سیستم ایمنی بدن قادر است ویروس را کنترل کند و زگیل‌ها بدون درمان خاصی از بین بروند. بااین‌حال، در صورت بروز علائم یا نگرانی، مراجعه به پزشک توصیه می‌شود. پزشک ممکن است در صورت صلاحدید، دارو درمانی را با قرص‌هایی مانند نواکسا آغاز کند. اگر در مورد علت زگیل تناسلی بدون رابطه سوال دارید، مطالعه مقاله مرتبط می‌تواند ابهامات شما را برطرف کند.

بررسی علائم زگیل تناسلی

ویروس HPV در برخی مواقع هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند و بدن به‌طور طبیعی با عفونت ناشی از آن مقابله خواهد کرد. به‌همین دلیل، بیشتر افراد حتی متوجه آلوده شدن خود به این ویروس نمی‌شوند. علائم زگیل تناسلی در زنان و مردان ممکن است روزها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از تماس با ویروس آشکار شود.  ویروس HPV ممکن است برای مدت‌ها به‌صورت نهفته در بدن باقی بماند. به‌هرحال اگر این ویروس نهفته نباشد، با علائم زیر خود را نشان می‌دهد:

• درد و ناراحتی در ناحیه تناسلی
• خونریزی خفیف
• ایجاد رطوبت اطراف زگیل
• خارش یا سوزش ناحیه تناسلی

با مشاهده عکس تبخال و زگیل تناسلی متوجه می‌شوید که زگیل‌ها ممکن است برجسته یا صاف، کوچک یا بزرگ، صورتی یا به رنگ پوست باشند.

روش‌های انتقال زگیل تناسلی

اگر می‌خواهید بدانید زگیل تناسلی از چه طریقی انتقال می‌یابد و روش‌های انتقال بيماری  hpv چيست، باید گفت این بیماری معمولا از طریق تماس مستقیم با پوست یا غشا مخاطی فرد آلوده منتقل می‌شود. اصلی‌ترین روش‌های انتقال این ویروس به‌شرح زیر است:

• رابطه جنسی: شایع‌ترین راه انتقال زگیل تناسلی، داشتن رابطه جنسی واژنی، مقعدی یا دهانی با فرد آلوده به ویروس HPV است.
• تماس با پوست یا غشاهای مخاطی آلوده: گاهی ممکن است تماس با مناطق آسیب‌دیده یا آلوده پوست (حتی اگر زگیل‌ها قابل مشاهده نباشند) موجب انتقال ویروس شود.
• استفاده از وسایل شخصی مشترک: در موارد نادر، ویروس HPV ممکن است از طریق استفاده مشترک از وسایل بهداشتی (مثل حوله یا لباس) منتقل شود، اگرچه این راه انتقال به اندازه رابطه جنسی شایع نیست.
• زایمان: در موارد نادر، اگر مادر مبتلا به HPV باشد، ویروس ممکن است در هنگام زایمان از مادر به نوزاد منتقل شود.
• تماس با سطوح آلوده: در برخی موارد، تماس با سطوح آلوده (مثل در استخرها یا حمام‌ها) خطر ابتلا را افزایش  میدهد، هرچند این نوع انتقال کمتر شایع است.

مهم است که افراد برای جلوگیری از ابتلا به زگیل تناسلی و سایر عوارض ناشی از HPV، از روش‌های پیشگیری مانند استفاده از کاندوم و واکسن HPV بهره‌مند شوند.

روش‌های تشخیص زگیل تناسلی

برای تشخیص زگیل و تبخال تناسلی، پزشک ابتدا از شما درباره وضعیت سلامت عمومی و سابقه فعالیت‌های جنسی سوال می‌کند، مانند اینکه آیا اخیرا رابطه جنسی، به‌ویژه رابطه جنسی دهانی و بدون استفاده از کاندوم داشته‌اید یا خیر. سپس نواحی مشکوک به زگیل تناسلی را معاینه فیزیکی می‌کند در برخی موارد، برای نمایان شدن زگیل‌ها، از محلول اسیدی ملایم روی پوست استفاده می‌شود که ممکن است احساس سوزش خفیفی ایجاد کند. اگر تشخیص قطعی ممکن نباشد، ممکن است نیاز به نمونه‌برداری برای انجام آزمایش‌های بیشتر باشد.

تست پاپ اسمیر برای تشخیص زگیل تناسلی

برای تشخیص زگیل تناسلی در زنان، انجام معاینه منظم لگن و تست پاپ اسمیر مهم است، زیرا این آزمایش به شناسایی تغییرات در ناحیه واژن و دهانه رحم ناشی از زگیل تناسلی یا علائم اولیه سرطان دهانه رحم کمک می‌کند.

در این آزمایش، پزشک از دستگاهی به نام اسپکولوم برای باز نگه داشتن واژن و مشاهده مسیر بین واژن و رحم (دهانه رحم) استفاده کرده و با استفاده از یک ابزار بلند، نمونه‌ای کوچک از سلول‌ها از دهانه رحم جمع‌آوری می‌کند. این سلول‌ها در آزمایشگاه تحت میکروسکوپ بررسی می‌شوند تا ناهنجاری‌های احتمالی شناسایی شوند.

تست HPV برای تشخیص زگیل تناسلی

فقط برخی از انواع عفونت‌های HPV با سرطان دهانه رحم ارتباط دارند. به‌همین دلیل، نمونه سلول‌هایی که در طی تست پاپ اسمیر از دهانه رحم گرفته می‌شود، ممکن است برای آزمایش شناسایی گونه‌های سرطان‌زای این ویروس استفاده شود؛ همچنین، این تست برای تشخیص زگیل تناسلی در ترشحات آقایان نیز کاربرد دارد. برای تشخیص قطعی این ویروس در مردان و زنان از آزمایش خون به روش مولکولی استفاده می‌شود.

راه‌های درمان زگیل تناسلی

زگیل تناسلی ممکن است به‌طور خودبه‌خود از بین برود، زیرا سیستم ایمنی بدن قادر است با عفونتی که باعث بروز زگیل‌های تناسلی شده مبارزه کند. اما در صورت عدم درمان خودبه‌خودی باید به فکر درمان باشید؛ اگر می‌پرسید چگونه زگیل تناسلی را درمان کنیم باید گفت روش‌های مختلفی برای درمان این ضایعات پوستی عفونی وجود دارد. پزشک معمولا از ترکیبی از روش‌های زیر برای درمان زگیل تناسلی در مردان و زنان استفاده می‌کند:

• کوتر الکتریکی: سوزاندن زگیل‌ها با جریان الکتریکی.
• انجماد: درمان زگیل‌ها با نیتروژن مایع و انجماد آن‌ها.
• درمان با لیزر: حذف زگیل‌ها و قطع جریان خون درون زگیل‌ها با استفاده از لیزر.
• روش برش الکتروسرجری حلقه‌ای: برداشتن زگیل‌ها از دهانه رحم به روش LEEP با استفاده از حلقه سیمی و بار الکتریکی.
• پماد برای زگیل تناسلی: استفاده از محلول یا کرم‌های شیمیایی مانند پماد آلدارا برای قطع جریان خون زیر زگیل‌ها (این پمادها باید تحت نظر پزشک تجویز شوند.)
• درمان دارویی: استفاده از محلول اسیدی اسید سالیسیلیک (TCA) یا ژل پودوفیلاکس برای زگیل‌های پوستی.

در حال حاضر درمان قطعی برای زگیل تناسلی وجود ندارد و فقط می‌توان آن را کنترل یا متوقف کرد. حتی پس از برداشتن زگیل‌ها، ممکن است ویروس HPV منتقل شود. لیزر درمانی روش موثری برای از بین بردن زگیل‌ها است که درد کمی دارد. واکسن گارداسیل نیز بهترین روش پیشگیری از HPV است. اگر سوال شما این است که چه کسانی باید واکسن زگیل تناسلی بزنند، باید گفت تزریق این واکسن برای همه افراد به‌منظور پیشگیری توصیه می‌شود.

راه‌های پیشگیری از زگیل تناسلی

برای پیشگیری از زگیل تناسلی، محدود کردن تعداد شرکای جنسی و دریافت واکسن از راه‌های موثر هستند. استفاده از کاندوم در هر رابطه جنسی مفید است، اما نمی‌تواند به‌طورکامل از شما در برابر زگیل تناسلی محافظت کند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) توصیه می‌کند که دختران و پسران ۱۱ و ۱۲ ساله واکسن HPV را دریافت کنند، هرچند امکان تزریق این واکسن از سن ۹ سالگی وجود دارد. بهتر است که دختران و پسران واکسن را پیش از آغاز رابطه جنسی دریافت کنند.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده از واکسن گارداسیل ۹ (Gardasil 9) را برای مردان و زنان ۹ تا ۴۵ ساله تایید کرده است. اگر سن شما بین ۲۷ تا ۴۵ سال است، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید تا مشخص شود که آیا دریافت واکسن HPV برای شما توصیه می‌شود یا خیر.